پرکاربردترین مواد اکسید کننده در فولادسازی فروسیلیس، فرومنگنز و فروسیلیس هستند. اکسیدزدای قوی شامل آلومینیوم (فروآلومینیوم)، سیلیکون کلسیم و سیلیکون زیرکونیوم است (به واکنش های اکسیداسیون در فولاد مراجعه کنید). افزودنی های آلیاژی رایج شامل فرومنگنز، فروکروم، فروسیلیس، فروونگستن، فرومولیبدن، فروونادیم، فروتیتانیوم، فرونیکل، فرونیوبیم (تانتالوم)، فروآلیاژهای خاکی کمیاب، فروبور و فرو فسفر می باشند. فروآلیاژهای مختلف با توجه به محتوای عناصر آلیاژی یا محتوای کربن به گریدهای بسیاری طبقه بندی می شوند و محتوای ناخالصی بر اساس نیازهای فولادسازی به شدت محدود است. فروآلیاژهای حاوی دو یا چند عنصر آلیاژی فروآلیاژهای مرکب نامیده می شوند. استفاده از این فروآلیاژها امکان افزودن همزمان عناصر اکسید زدا یا آلیاژی را فراهم می کند که برای فرآیند فولادسازی مفید است و امکان استفاده جامع تر و منطقی تر از منابع سنگ معدنی همزیست را فراهم می کند. مواردی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از سیلیکون منگنز، سیلیکون کلسیم، سیلیکون زیرکونیوم، آلومینیوم فرومنگنز، فرومنگنز کلسیم و فروسیلیکون خاکی کمیاب.
افزودنی های فلزی خالص برای فولادسازی شامل آلومینیوم، تیتانیوم، نیکل، سیلیکون فلزی، منگنز فلزی و کروم فلزی است. برخی از اکسیدهای به راحتی قابل احیا مانند MoO و NiO نیز برای جایگزینی آلیاژهای آهن استفاده می شوند. علاوه بر این، آلیاژهای آهن نیترید شده، مانند فروکروم نیترید شده و فرومنگنز، و همچنین آلیاژهای آهن گرمازا مخلوط با عوامل گرمازا وجود دارد.
